jszczepanik napisał:

Co więcej Ci sami racjonaliści budują swój model filozoficzny w oparciu o dążenie do "szczęścia" co rozumiem jako "stały i niezagrożony zmianą  stan pozytywnych instynktów i uczuć".

Dążenie do szczęścia przez życie jest samo w sobie sprzeczne, gdyż śmierć automatycznie likwiduje potrzebę odczuwania szczęścia. Nie istniejąc nie można być mniej szczęśliwym, niż istniejąc, gdyż się braku szczęścia wtedy nie odczuwa.
Według mojej własnej "teorii dyskomfortu" () zlikwidowanie dyskomfortu poprzez wyzbycie się potrzeby go wywołującej, jest tożsame w skutkach ze zlikwidowaniem tego samego dyskomfortu przez fizyczne zaspokojenie tej potrzeby.
Jeżeli życie wywołuje potrzebę odczuwania szczęścia, wtedy zamiast dążyć w życiu do tego szczęścia, można szybciej i skuteczniej osiągnąć ten sam skutek poprzez pozbycie się potrzeby odczuwania szczęścia, a więc przez samobójstwo.

Rozważania o wolnej woli nie mają na to wszystko jakiegokolwiek wpływu. To, czy wolna wola istnieje czy nie, jest tu bez znaczenia.
Nawet jeśli wolna wola nie istnieje, to i tak moje stwierdzenia w poprzednim akapicie są prawdziwe. Przy założeniu braku wolnej woli, po prostu jedni są "zdeterminowani" tak, by postąpić racjonalnie i się zabić, a inni są "zdeterminowani" tak, by sobie przysparzać dyskomfortów i brnąć w nie dające żadnych korzyści życie dalej.

Rzecz jasna, przy założeniu braku wolnej woli, nawet wyznawane przeze mnie poglądy, które tutaj opisałem, były z góry zdeterminowane i nie mógłbym wyznawać innych poglądów. Jednak nawet jeśli tak jest, to w żaden sposób nie zaważa to na ich słuszności.